آدم و حوا

: )

adam-o-hawa — Wed, 03 Sep 2008 14:22:55 GMT

» همسر جان گف من رمضان رو چجوری بفهمم وقتی ماه شبای من همیشه هلال هس؟؟

: )

نقطه سر خط.

hawa — Thu, 20 Sep 2007 13:24:18 GMT

برای درست شدن یه چیزایی فقط باید دوباره به دنیا اومد .

چقدر شیوه ی خواهش مچاله ام کرده است...

hawa — Thu, 16 Aug 2007 20:20:18 GMT

" من از کدام جهت رو به نیستی رفتم؟
کجا تمام شدم از عبور نیلوفر
کجا شکفتن دل آخرین نفس را زد
چراغ در کف من بود
چگونه سرعت ماشین مرا ز من دزدید؟
چگونه هیچ نگفتم
چگونه تن دادم
چقدر شیوه ی خواهش مچاله ام کرده است"

عبدالرضا ملکیان

نمیرسند بهم دست اشتیاق تو و من ... که تو همیشه همانی! که من همیشه همینم!

hawa — Sat, 04 Aug 2007 21:51:18 GMT

بعضی "دورت بگردم" ها هیچ خوب نیستن...

مثلا وقتی حدیث "چاقو" و "سیب" هست...

یکی بود! یکی نبود!

adam-o-hawa — Tue, 05 Jun 2007 23:24:18 GMT

تو خیلی بیشتر از اونی هستی که هستی!

من خیلی کمتر از اونی هستم که نیستم!

شاید باید خیلی چیزا رو عوض کنیم. خودمون رو هم عوض کنیم.

نه! برعکس دیگه عوضی نباشیم!

این روش زندگی تو رو از ارزوهات دور میکنه. منو از تو!

بیا بریم زمین . بهونشو تو جور کن.

منم قول میدم ادم شم!

ادم - لندن

حرف بزن ابر مرا بار کن...دیر زمانیست که بارانیم

hawa — Tue, 05 Jun 2007 14:57:42 GMT

از بس ساکتی همیشه وقتایی که تلفن قطع میشه خیال میکنم هستی و حرفامو ادامه میدم...

حس بدیه...انگار زندگی هرچی خلط تو گلو داره تف کنه تو صورتم.

لعنت به من و همه چیز.

خسته شدم بسکه دلم دنبال یک بهونه گشت...

hawa — Tue, 05 Jun 2007 14:47:18 GMT

من خسته ام...

من خسته ام ...

من خسته ام.

» به شدت گریه کردم.

سکوت میکنم و عشق در دلم جاریست...

hawa — Tue, 05 Jun 2007 09:58:19 GMT

غیر از واسه تو که میشم گنجیشک خانم و همینجور میگم و میگم و میگم و میگم.. دیدی که ، باکسی حرفم نمیاد زیاد .(که بخوام فکرهام و احساساتم و چمیدونم دغدغه هامو بگم ها ! اگه نه یه چی بگیم بخندیم! یا حرص آقایون علما را بخوریم! یا از اینا که خوب آره!! )

بعدش وقت هایی که نیستی یه جوری میشم...انگاری تموم حرفام هی تولید بشن اما به جای اینکه پرواز کنن برن بیرون بمونن سر جاشون و بعدش جا تنگ شه... اونقد که به دیواره های وجودیم فشار بیاد...و هی حرفام (فکرهام ) بخوان بیافتن به جون هم واسه بقا!! ...بکشن همو ... بوی حرف کپک زده بگیره دهنم... توم سر و صدا و جیغ و ترانه قاطی بشه و بشه سرسام و من بمونم و زجر دیواره های عایق...

حالا اگه واسه اینکه نترکم با کسی یه کمی از حرفامو بگم ... یهو احساس کمبود تو دو تا دست در میاره و گلومو میگیره... کمبود همصحبتی با کسی که بی ادعا باهوشه شدیدا خوش فکره و خود خودش به افکارش رسیده و رو هوا چرت و پرت ها رو با تشدید نمیگه ...دلتنگی واسه کسی که بهم نمیخنده بهم گیر نمیده و ترسا و دیوونگیام احترام میزاره ... نداشتنت منو پاره پوره میکنه و دلتنگی واست به اوج خودش میرسه...آخه یهو میفهمم که چقد واسه من تکی و هیشکی جاتو نمیگیره و این حس یه جورایی درموندم میکنه. (این کلمه را از الکی نگفتم.)

» (چرا من مثه تو فرق فکر و حرف رو نمیفهمم؟ چرا آخه؟؟ )

» هیچ تاحالا دلتنگ وراجی های من شدی؟ دلتنگ وقت هایی که سر یه جمله تو یه فیلم سرتو میخورم و تو آخرش میگی آزی این فقط یه فیلمه!! میتونس یه جور دیگه تموم شه!! بی خیال شو!؟

» ساکتم...اما دارم با خودم حرف میزنم...تقریبا همیشه...میدونی فرق عملیش با وقت هایی که با تو حرف میزنم و ساکتی اینه که هی فکر میکنم نکنه نرسم باهات درمیونشون بزارم و بگم به چیا دارم فکر میکنم و کجاها سیر میکنم و بعدش گم شم دیگه پیدام نکنی...

»دیدی این شعر حافظ رو که میگه :

نزدیک شد آن دم که رقیب تو بگوید...دور از رخت این خسته مهجور نماندست...

حالا من رسیدم به یه جایی که دلم که کلی شاکی سکوت های تو بوده و هس ... دلم که هی میگه "دوستت نداره اگه نه واسه تو به حرف میومد" ... بلند میگه : عزیز دل ! واسه سکوت هات هم دل خانمی تنگ میشه...

من ندانم که کیم؟ ...من فقط میدانم که تویی شاه بیت غزل زندگیم.

hawa — Mon, 04 Jun 2007 00:21:18 GMT

اول از یه کتاب دیگه از میلان کوندرا شروع شد که مترجم قید کرده بود که" به علت عذرهای اخلاقی به جا و نا به جا کوندرایی که فارسی زبانان میشناسن چیزی کاملا متفاوت با کوندرای اصلی هست"

بعدش فکر کردم : کاش میتونستم کتاب هارو به زبونی که نویسنده هاشون نوشتنشون بخونم...

بعدش رسیدم به اینکه همه مشکلات مال به کار بردن کلمه ها هست! کلمه هایی که هیشکی نمیدونه جدا چجوری یاد گرفتیم که یعنی چی؟؟ (من خداییش موندم مثلا یه بچه چجوری میفهمه واژه خوشگل دقیقا یعنی چی؟؟ **)

بعدترش رسیدم به اینکه کاش میتونستم آدم هارو همونجور که خودشونو میبینن ، ببینیم!

بعد بعد ترش از خودم پرسیدم من خودمو مینوسیم؟ ترجمه میکنم ؟ یا که ویراستاری؟؟

بع بعد بعد ترش عین خر درگل موندم ...

بیا! کار داره به جاهای باریک میرسه!!

گفتم خرابت میشوم...گفتا تو آبادی مگر...؟

hawa — Fri, 01 Jun 2007 20:13:18 GMT

پسرک کارپرداز اگه یه تعریف کوچولوی از الکی ازش بکنی از ذوق هلاک میشه...اسن کل فرم چهرش عوض میشه ... حتی دماغش خوشحال میشه... چجوری بگمش آخه؟؟ ... خوشحال نه ! ذوق مرگ میشه انگار! ... تازه اش تا دوروز بعد اگه ببینیش هنوز عمیقا خوشحاله !

دارم به این فکر میکنم که هیچکی تاحالا منو اینقد خوشحال نکرده انگار...